وجود توسعه دوبی به واسطه نزدیکی با ورود و توسعه اسلام در منطقه خاورمیانه داشته است. اسلام در روزگار نو در قرن هفتم بعد از میلاد در عربستان سعودی با انقلابات قرآن که توسط حضرت محمد (ص) دریافت می شد آغاز شد. فتوحات نظامی خاورمیانه و شمال آفریقا، امپراتوری عرب را وادار ساخت تعالیم اسلام را از مکه و مدینه به قبایل بدوی محلی منتشر کند. پس از اینکه امپراتوری عربی به ترک ها، مغول ها، عثمانی ها رسید هر یک نشانه خود را بر فرهنگ محلی به جا گذاشت و همگی از اسلام دفاع کردند.
{نام قبلی امارات}
(شیخ مکتوم رشید آل مکتوم شیخ مکتوم رشید آل مکتوم از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶ قانونگذار دبی و نخست وزیر امارات بوده او بزرگترین پسر شیخ سعید بن رشد آل مکتوم است که همکاری فراوانی با پدرش داشته است. او بخاطر پیشرفت دبی قابل احترام بوده و همچنان مردم او را به خاطر موفقیت هایش در راه اندازی مسابقات اسبدوانی و راه اندازی اسطبل های گادولفین به همراه دو برادرش بخاطر می آورند.)
پس از سقوط امپراتوری اسلامی، دو کشور بریتانیا و پرتغال به منطقه علاقه مند شدند که به واسطه موقعیت استراتژیک آن در بین هند و اروپا به دلیل فرصت کنترل فعالیت های دزدان اروپایی بود که «دزدان دریایی ساحلی» نامیده شدند. در سال ۱۸۲۰ بریتانیا دزدان دریایی را شکست داد و یک معاهده کلی میان رهبران محلی انجام شد و دزدی دریایی را تقبیح نمودند. سالیان بعد شاهد تعدادی از آتش بس های دریایی با دوبی و سایر امارات بود که حفاظت بریتانیا در سال ؟؟۱۹۸۲؟ پذیرفتند. در اروپا این ناحیه به عنوان ساحل آتش بس (یا ایالات آتش بس) نامیده می شود که این نام عزیمت بریتانیا در ۱۹۷۱ باقی ماند.
{رشد تجاری }
در اواخر دهه ۱۸۰۰ شیخ مکتوم بن حاشر آل مکتوم فرمانداری دوبی امتیازات مالیاتی را به تجار خارجی اعطا نمود که بسیاری از ایران و شارجه به دوبی تغییر موضع دادند. تا ۱۹۰۳ یک خط کشتیرانی بریتانیا استفاده از دوبی بعنوان بندر اصلی فراخوان در منطقه را ترغیب نمود و به تجارت ارتباط مستقیم با هند شرقی و سایر بنادر مهّم تجاری منطقه را اعطا کرد. اهمیت دوبی به عنوان یک قطب تجاری توسط شیخ رشید ابن سعید المکتوم ارتقای بیشتری یافت که پدر امیر فعلی دوبی بود که یک لایروبی شود بنابراین امکان دسترسی شناورهای بزرگ تر را فراهم ساخت. در دبی واردات و صادرات مجدد تخصصی شد که عمدتاً صادرات طلا به هندوستان و تجارت اساس پیشرفت ارزشمند این امیرنشین گردید.
استقلال
و در سال ۱۹۶۸ بریتانیا عقب نشینی خود را از منطقه اعلام کرد و مبادرت به ایجاد یک دولت شامل بحرین، قطر و ساحل آتش بس نمودند. شیوخ حاکم به خصوص شیوخ دوبی و ابوظبی تشخیص دادند که به وسیله اتحاد نیروها در منطقه خاورمیانه قوی تر خواهند شد. هنگامی که قطر و بحرین تصمیم به استقلال گرفتند مذاکرات افول کرد. با این حال ایالت تروشال به تشکیل یک ائتلاف متحد ماند و در سال ۱۹۷۱ فدراسیون امارات متحده عربی متولد شد.
{تشکیل امارات متحده عربی}
(امیر یا شیخ ها
بدلیل ساخته شدن واژه امارات از مصدر امیر قانونگذاران امارات شیخ نامیده می شوند.)
دولت جدید از امارات ابوظبی، دوبی، عجمان، فجیره، شارجه، ام الکوین و در ؟۱۹۶۲؟؟ رأس الخیمه تشکیل شده بود. (۳ امیرنشین با نام شهر اصلی آن نامگذاری شد) تحت این توافق؟؟ امیرنشین تا حدی خودمتاری خود را حفظ می کرد که ابوظبی و دوبی بیشترین توان اولیه را به فدراسیون اعطا کردند. رهبران فدراسیون جدید امیر ابوظبی را انتخاب کردند که رئیس آن باشد. عالیجناب زایدبن سلطان آل نهیان که موقعیت او تا دوّم نوامبر سال ۲۰۰۴ باقی بود.
فرزند ارشد او عالیجناب شیخ خلیفه ابن زائد آل نهیان جهت ریاست انتخاب شد. علی رغم اتحاد هفت امیرنشین مناقشات مرزی موجب مسائل اندکی شد. در سال ۱۹۷۶ در پایان اولین دوره ریاست جمهوری شیخ زاید تهدید کرد که اگر سایر امیران حدود مرزی را رعایت نکند، استففاء دهد. این تهدید راهی مؤثر جهت تضمین اتحاد بود. با وجود این میزان استفلال هر امیرنشین مرکزی کاملاً تعیین شد.
{دبی پیشرفته}
تجارت و بازرگانی همچنان یکی از عوامل پیشرفت دبی است که به همراه تولید و توزیع صنعتی که اکنون با سرمایه گذاری خارجی رسانه ها و ارتباطات ترکیب شده است. همچنین وجود بسیاری از هتل های بین المللی در دبی بهمراه آرامش و تفریحات متنوع باعث شده این شهر مرکز توجّه توریست های بسیاری است که پیش بینی می شود تا سال ۲۰۱۰ به ۱۵ میلیون نفر برسند.)
تشکیل امارات متحده عربی پس از کشف منابع عظیم نفتی در ابوظبی در سال ۱۹۵۸ بود. (ابوظبی ۱۰ درصد منابع نفتی شناخته شده جهان را داراست) این اکتشاف به طور شگرفی امارات را متحول کرد. در سال ۱۹۶۶ که اکنون مرکز تجاری نسبتاً ثروتمندی است، نیز نفت اکتشاف نمود.
حاکم آن زمان دوبی، شیخ رشیدبن سعید آل مکتوم تضمین مود که منابع نفتی امارات جهت توسعه زیرساخت اقتصادی و اجتماعی صرف شوند که اساس جامعه مدرن فعلی است. کار او از طریق حکومت پسرش و قائم مقام شیخ مکتوم بن رشید آل مکتوم و به وسیله حاکم فعلی شیخ محمدبن رشید آل مکتوم ادامه یافت.
(شیخ زائدبن سلطان آل نهیان
او فقط با همتایانش مقایسه نمی شود در ۳۳ سال حکومت او در امارات متحده عربی پیشرفت های بسیار و تحولات اقتصادی بی نظیری اتفاق افتاد. او با حفظ سنتها و اساس فرهنگی و محلی کشور تغییرات بسیاری را انجام داد که به این دلیل در بعد بین المللی نیز قابل احترام است. هنگام درگذشت او در نوامبر ۲۰۰۴ جمعیت داخلی از هر ملیتی سوگواری کردند.)
